Hoi, ik ben Maartje.
Als social designer en kunstenaar help ik organisaties en gemeenschappen om maatschappelijke vraagstukken creatief aan te pakken. Ik werk het liefst zoveel mogelijk samen met mensen: want de beste ideeën ontstaan als je ze bedenkt met degenen die er iets mee te maken hebben.
Ik kleur graag buiten de lijntjes. Of het nu gaat om een fietspad-interventie die mannen uitdaagt om bij te dragen aan sociale veiligheid, of het aanleggen van een tuintje op ongebruikte parkeerplaatsen: ik hou van projecten die iets losmaken, en vervolgens in beweging zetten. En dat mag best een beetje onverwacht of activistisch zijn.
Mijn focus ligt op sociale rechtvaardigheid, klimaat en het vormgeven van publieke ruimte waarin iedereen zich thuis kan voelen. Grote thema's, waar vaak op vastgelopen wordt. Ik geloof, en zie, dat de kracht van verbeelding daarbij kan helpen. De wereld kan zoveel mooier worden - dat wil ik via kunst en ontwerp ervaarbaar maken zonder de zwaarte van het vraagstuk tekort te doen. Ik balanceer op een fine line tussen anti-kapitalistische melancholie en hyperkleurrijk optimisme.
Ik werk veel in opdracht van stichtingen, organisaties en onderzoekers. Of het nu gaat om het ontwikkelen van een participatietraject, een kunstinstallatie die discussie op gang brengt of een campagne voor sociale verandering: ik doe het allemaal graag zolang we elkaar inhoudelijk begrijpen.
Ik ontwerp:
• Sociale interventies die mensen in beweging zetten (zoals Mannenstoplicht of De Meefietslijn)
• Participatieve projecten waarin gemeenschappen zelf de regie nemen (zoals
Gewoon bankje of
Generaties Lang)
• Kunstinstallaties die maatschappelijke thema’s voelbaar maken (zoals
De Noodzaak of
Kop in ’t Zand)
• Visuele uitingen voor sociale en ecologische rechtvaardigheid (zoals
Cultuur Met Iedereen of
ontwerp BIJ1)
• Gastlessen, workshops en afstudeertrajecten rondom social design
Mijn achtergrond
In 2014 studeerde ik af als grafisch ontwerper bij kunstacademie ArtEZ te Arnhem. Mijn afstudeerprojecten waren 'De Participatiepraktijk', een collectie uitvindingen als kritische reflectie op de afschaffing van de verzorgingsstaat en 'Cat in a Box', een publicatie over de klimaatvoordelen van het belasten van koolstofuitstoot. Gedesillusioneerd over de wereld en werkdruk van commerciele ontwerpbureaus, begon ik direct voor mezelf als zzp'er. Gedesillusioneerd over het leven als zzp'er besloot ik vervolgens dat ik mijn kennis en ervaring over de wereld búíten de kunstacademie aan moest scherpen. Ik werd in 2016 geselecteerd voor No Academy: 'een opleidingsjaar' (met een heus No Diploma) waar kunst- en theateralumni Social Design leren kennen in de praktijk. Hier heb ik veel geleerd over maatschappelijke vraagstukken, samenwerken, en de traagheid van grote organisaties. De jaren daarna ben ik me meer en meer gaan verdiepen in social design, met haat en liefde voor dit begrip dat overal weer net anders geïnterpreteerd wordt. Ik durfde mezelf jarenlang geen echte social designer te noemen omdat niemand zeker leek te weten wat dat nou was. Totdat ik er achter kwam dat de meeste vrouwelijke social designers die ik tegenkwam zichzelf óók niet zo durfden te noemen, terwijl mannen te pas en te onpas deze titel op zichzelf plakken. Tjah, als het dan een feministische daad mag heten dan durf ik het ineens van de daken te schreeuwen. Ik ben een social designer.
Ik hanteer trouwens de algemene voorwaarden van de Kunstenbond